Przy kształtowaniu aktywności fizycznej najmłodszych warto brać pod uwagę nie tylko wiek, ale także sposób, w jaki dziecko reaguje na nowe zadania ruchowe. Jedne dzieci bardzo chętnie powtarzają określone sekwencje, inne potrzebują więcej czasu na poznanie ćwiczenia i oswojenie się ze sprzętem. Zajęcia ruchowe dla dzieci mogą obejmować gry zespołowe, ćwiczenia gimnastyczne, taniec oraz elementy akrobatyki.
Każda z tych form angażuje organizm w nieco inny sposób. W trakcie skoków bardzo ważna jest kontrola lądowania, przy ćwiczeniach równoważnych ważne pozostaje ustawienie stóp i tułowia, a w zadaniach wymagających podparcia znaczenie ma praca rąk i barków. Warto zwrócić uwagę na to, że sprawność dziecka nie rozwija się równomiernie. Może ono świetnie radzić sobie z zapamiętywaniem układów, a jednocześnie posiadać trudności z utrzymaniem określonej pozycji. Dlatego ocena postępów powinna uwzględniać różnorakie kwalifikacji, a nie tylko liczbę stworzonych ćwiczeń czy stopień trudności opanowanych figur.
W aktywnościach łączących gimnastykę z pracą na podwieszonym sprzęcie ważną rolę odgrywa przygotowanie fizyczne (dodatkowe informacje: zajecia na kole). Akrobatyka powietrzna wymaga znajomości priorytetowych chwytów, kwalifikacji utrzymywania ciężaru ciała a także kontrolowania ruchu w zmieniającym się położeniu. Ćwiczenia mogą być realizowane na szarfach, kołach i innych przyrządach wykorzystanych do tego typu treningu. W praktyce nie wystarczy samo zapamiętanie kolejności ruchów. Powinno się jeszcze mieć świadomość tego, w którym momencie przemienić chwyt, jak ustawić nogi i kiedy przenieść ciężar ciała. Błędy na prawdę często pojawiają się wtedy, gdy uczestnik stara się wykonać następną figurę bez dobrego opanowania poprzedniej. Z tego powodu nauka przebiega etapami, a poszczególne elementy są dobierane do aktualnych możliwości. Znaczenie moraz przygotowanie stanowiska, sprawdzenie mocowań i przeznaczenie odpowiednich zabezpieczeń. Przyrządy podwieszane wymagają regularnej sprawdzeniu technicznej, a ich korzystanie powinno odbywać się w zgodzie z przeznaczeniem i zasadami określonymi przez producenta.
Warto również zwrócić uwagę na połączenie ruchu z muzyką i zapamiętywaniem choreografii. Szkoła tańca może prowadzić zajęcia oparte na różnych stylach, w których uczestnicy poznają kroki, obroty, przejścia a także sposoby pracy z rytmem. W takich ćwiczeniach znacząca jest kolejność ruchów i umiejętność implementacji ich do tempa utworu. Niektóre programy obejmują też elementy akrobatyczne, które wymagają osobnego przygotowania. Do tej grupy można zaliczyć pole dance dla dzieci, czyli dostosowane do młodego wieku ćwiczenia przy pionowej rurze (polecamy: pole dance dla dzieci). W współzależności od kodu mogą one obejmować naukę chwytów, łatwych obrotów, pozycji stojących i kontrolowanych przejść. Wybieranie elementów powinien uwzględniać rozwój układu ruchu oraz sposobów utrzymywania ciężaru ciała na rękach. Nie wszystkie figury stosowane w treningu dorosłych nadają się dla młodszych uczestników. Szczególnej sugestie wymagają ruchy realizowane z oderwaniem obu stóp od podłoża, ponieważ stawiają większe wymagania dotyczące siły i testom ciała. Wiek nie jest jedynym kryterium doboru ćwiczeń, ponieważ dzieci w tej samej grupie mogą mieć całkiem inne doświadczenia i poziom sprawności.
Odrębną technikę wykorzystuje się podczas ćwiczeń na kole akrobatycznym. Aerial hoop dla dzieci polega na wykonywaniu określonych pozycji i przejść na obręczy zawieszonej nad podłożem. W zależności od stopnia przygotowania mogą to być ćwiczenia w siadzie, zwisie lub pozycje wymagające przenoszenia ciężaru pomiędzy różnymi punktami podparcia. W odróżnieniu od pracy na szarfie obręcz ma stały kształt, dlatego uczestnik musi zaimplementować ustawienie ciała do jej konstrukcji. Znaczenie ma rozmieszczenie dłoni, kontakt nóg z metalową powierzchnią oraz kontrolowanie położenia tułowia. Podczas pierwszych prób zwłaszcza ważne jest poznanie sposobu wchodzenia i schodzenia z przyrządu. Nieprawidłowe ustawienie dłoni lub pośpieszna zmiana pozycji mogą utrudnić utrzymanie równowagi. W treningu uwzględnia się również obciążenie nadgarstków, łokci i obręczy barkowej. Jeżeli już pojawia się zmęczenie, dalsze wykonywanie wymagających chwytów może prowadzić do pogorszenia techniki. Dlatego ćwiczenia powinny być rozłożone w czasie, a ich zakres dostosowany do umiejętności uczestników. Istotne pozostają też właściwa wysokość zawieszenia obręczy, stan techniczny mocowań i przestrzeń umożliwiająca prawidłowe zabezpieczenie miejsca treningu.
Dodatkowe informacje: zajecia dla dzieci.