Powrót do zwykłego funkcjonowania po chorobie, urazie lub dłuższym leczeniu często wymaga nie tylko i wyłącznie pracy nad sprawnością fizyczną, ale także uwzględnienia przeróbek, które ukazują się w życiu społecznym. Wiele osób po okresie ograniczonej aktywności musi ponownie znaleźć się w kontaktach z innymi, organizacji zadań czy samodzielnym wykonywaniu różnych czynności. W tak zaistniałych okolicznościach znaczenie ma indywidualne podejście, ponieważ potrzeby każdej osoby mogą wyglądać inaczej.
Jedni potrzebują wsparcia w powrocie do aktywności zawodowej, inni w odbudowaniu codziennej samodzielności lub przystosowaniu otoczenia do nowych możliwości.
Rehabilitacja społeczna obejmuje działania powiązane z ułatwieniem funkcjonowania osoby w społeczeństwie a także zwiększeniem jej udziału w życiu zwyczajnym. Nie ogranicza się jedynie do ćwiczeń czy poprawy sprawności ruchowej, ponieważ bierze pod uwagę także aspekty psychiczne, rodzinne i środowiskowe. W praktyce istotne jest rozpoznanie barier, które utrudniają normalne funkcjonowanie, a także postanowienie możliwości radzenia sobie z nimi. Mogą to być ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia, trudności w komunikacji, brak odpowiedniego przystosowania przestrzeni lub zmiana dotychczasowego stylu życia. Proces ten często wymaga czasu i implementacji kolejnych działań do bieżącej sytuacji danej osoby.
W ramach różnorakich form wsparcia zdrowotnego i społecznego funkcjonują też sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą elementy wypoczynku, opieki oraz zaplanowanych działań usprawniających. Ich przebieg może zależeć od rodzaju problemów zdrowotnych, zaleceń fachowców oraz indywidualnych możliwości uczestników. W trakcie takich pobytów znaczenie ma nie tylko sama terapia, niemniej jednak również kontakt z innymi osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji. Wspólne doświadczenia mogą wpływać na sposób postrzegania własnych ograniczeń, jednakże efekty i odczucia związane z takim pobytem są kwestią indywidualną. Przed wyborem dokładnie sprecyzowanej formy rehabilitacji ważne jest uwzględnienie obowiązującego stanu zdrowia oraz zaleceń dotyczących aktywności.
Szczególną grupę stanowią osoby wymagające opieki po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których sanatoria dla pacjentów hematologicznych mogą być jednym z elementów dalszego postępowania rehabilitacyjnego. W tak zaistniałych okolicznościach uwagę zwraca się na ogólną kondycję organizmu, możliwość wykonywania określonych aktywności a także potrzebę dopasowania programu do indywidualnych ograniczeń. Powrót do większej samodzielności po intensywnym leczeniu na prawdę bardzo często przebiega etapami i wymaga uwzględnienia zarówno aspektów medycznych, jak i codziennych wyzwań. Istotne jest też zachowanie ostrożności przy kształtowaniu aktywności oraz branie pod uwagę wymagań wynikających z wcześniejszego leczenia.
Sprawdź: zmiany przepisów uzdrowiska.